Wie zijn Kelly van den Boorn en Angela Muijrers? Een interview met twee bevlogen wondverpleegkundigen

Hoe zouden jullie je patiëntenpopulatie omschrijven?
Angela: “Het zijn mensen met wonden die niet of moeilijk genezen, omdat ze bijvoorbeeld last hebben van vaatvernauwingen. Een wond krijgt dan te weinig zuurstof, waardoor deze niet geneest. Gemiddeld komen deze mensen eens per maand langs, om in zo’n drie kwartier hun wond door ons te laten reinigen en verzorgen. We begeleiden hen tot de wond dicht is, of er een amputatietraject is afgerond.”
Kelly: “Sommige mensen komen jarenlang, anderen een paar maanden. Wanneer een amputatie nodig is, zijn wij ook degenen die in ‘gewone mensentaal’ aan hen uitleggen wat er gaat gebeuren. We proberen mensen gerust te stellen en ze een veilige omgeving te bieden waar begrip is voor hun angsten en pijn. Ze mogen altijd bellen en we nemen echt te tijd om ‘de hele mens’ te zien, niet alleen die wond.”

Dus psycho-sociale zorg is ook een groot deel van jullie werk?
Angela: “Absoluut. Ik denk dat dat minstens even belangrijk is als de puur medische zorg voor de wond die we bieden. Mensen waarderen dat ze steeds hetzelfde gezicht zien en vertrouwen je hun hele leven toe. Dat vertrouwen vinden we heel belangrijk en maakt ons werk zo waardevol om te doen.”
Kelly: “Soms is iemand heel gespannen bij de eerste keer en dan raken we de wond zelfs nauwelijks aan en praten we alleen. En wanneer iemand tien minuten moet wachten tot de verdoving werkt, krijgen ze een kopje koffie aangeboden, dat alleen wordt al erg gewaardeerd. Wanneer een wond dan is genezen, zijn er soms mensen die het jammer vinden dat ze daardoor niet meer bij ons langs kunnen komen.”

Jullie stralen veel werkplezier uit samen.
Kelly: “We werken sinds acht jaar samen op deze plek en het klikte meteen tussen ons tweeën. We werken ieder in een eigen behandelkamer, maar op de twee werkdagen per week die we delen, hebben we superfijn contact. Over het werk, maar ook privé delen we lief en leed.”
Angela: “Dat draagt ook bij aan de fijne sfeer die onze patiënten op onze afdeling ervaren. Dat horen we vaak van hen terug, dat patiënten zich hier mens voelen, geen nummer.”  

En hoe is de samenwerking met de rest van het team?
Angela: “Ook heel goed. Collega Ron is gespecialiseerd in diabetische wondzorg, daar werken we veel mee samen. De vaatchirurgen weten inmiddels wat ze aan ons hebben en waarderen onze kijk op wondzorg. We krijgen daardoor veel ruimte in ons werk, plus eeuwig gelegenheid om verder te leren, dat vind ik ook waardevol.”
Kelly: “We hebben best een grote werkdruk, maar als het even kan en passend is, maken we ook graag plezier met iedereen.”

En als jullie niet werken, hoe ziet het leven er dan uit?
Kelly: “Ik woon met mijn man en onze twee dochters van 8 en 11 jaar in Eijsden. Daar werk ik heel graag in de tuin, ik doe yoga en wandel, naast leuke dingen ondernemen met een heel fijne vriendinnengroep die ik al jaren ken.”
Angela: “Ik hou erg van sporten en liep net nog de Alp d’Huzes met mijn jongste zoon van 22. De oudste is 25 en ik woon met mijn man in Schin op Geul. Daarnaast ben ik lid van Schutterij Het Nachtwachtgilde in mijn geboorteplaats Berg en Terblijt. We beelden met een groep het Rembrandt-schilderij uit, vaak in Amsterdam en op evenementen. Ik ben met veel plezier kleedster.”